{"remix_data":[],"remix_entry_point":"challenges","source_tags":["local"],"origin":"unknown","total_draw_time":0,"total_draw_actions":0,"layers_used":0,"brushes_used":0,"photos_added":0,"total_editor_actions":{},"tools_used":{"ai_enhance":1},"is_sticker":false,"edited_since_last_sticker_save":true,"containsFTESticker":false}


نویسنده: صغری بهرامی/ موضوع: ادبیات، شعر/

 

ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻋﺮی ﮐﻪ ﻃﺒﯿﻌﺖ و ﻣﻈﺎﻫﺮ آن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﻌﺮ او را ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽدﻫﺪ، اﺑﻮاﻟﻨﺠﻢ اﺣﻤﺪ ﺑﻦ ﻗﻮس ﺑﻦ اﺣﻤﺪ ﻣﻨﻮﭼﻬﺮی داﻣﻐﺎﻧﯽ ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ ﻣﻨﻮﭼﻬﺮی اﺳﺖ. ﻣﻨﻮﭼﻬﺮی در دوره‌ ﺧﻮد، ﺻﺎﺣﺐ ﺳﺒﮏ ﺑﻮد. در ﺗﻤﺎم دﯾﻮاﻧﺶ، ﯾﮏ ﻟﻔﻆ ﻏﻤﻨﺎک ﻧﯿﺴﺖ و اﯾﻦ ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ ﯾﮑﯽ از ﻣﺰاﯾﺎیﺷﻌﺮ اوﺳﺖ ﮐﻪ در ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺎﻋﺮی دﯾﺪه ﻣﯽﺷﻮد. ﺳﺮﭼﺸﻤﻪی اﯾﻦ ﻧﺸﺎط، ﻋﺸﻖ او ﺑﻪ ﻃﺒﯿﻌﺖ، زﻧﺪﮔﯽ و زﯾﺒﺎﯾﯽﻫﺎی آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ روزﮔﺎر ﻣﺎ ﻧﯿﺰ، او را ﺷﺎﻋﺮ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺑﻨﺎﻣﻨﺪ. کتاب فرهنگ اصطلاحات دیوان منوچهری دامغانی به معرفی اصطلاحاتی می پردازد که در فهم اشعار او یاریگر محققان ادبیات باشد.

 

کتاب بزرگسال

فیسبوکXپینترسترددیتواتس اپایمیللینک کوتاه

مطالب مرتبط ...

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *